Willem II – Excelsior

Thuiswedstrijden zijn doorgaans geen verslag waard. Echter zijn er op deze dag toch wat mooie dingen gebeurd waardoor we de fles in de hand maar weer eens ingeruild hebben voor een pen.

Aller eerst even een dikke thanks naar Toin Damen. Hij heeft tijd vrij gemaakt om ons te voorzien van een toffe groepsfoto. Op zaterdagmiddag een man of 50 verzamelen midden in een woonwijk, dat trekt natuurlijk pottenkijkers. Alsof we een ware attractie waren kwamen mensen naar buiten om te kijken of we niet toevallig een stel vloggers waren met kwaad in de zin. Nadat de foto gemaakt was, trokken we met zijn allen richting Sv Reeshof. Hier spelen 15 jongens van onze groep bij elkaar in één elftal en na twee nederlagen in de voorbereiding dachten we dat ze wel wat steun konden gebruiken bij de eerste competitiewedstrijd.

Vlag, 20 rookpotten in de clubkleuren, box voor een scoringstune bij eventuele goals en een spandoek voor de captain waarop de woorden ‘El Dikke’ pronkten gingen mee. We waren goed voorbereid. Na (ondanks goed veldspel) een 0-1 achterstand bij rust, werd het kort na rust 1-1 door uitgerekend ‘El Dikke’. My little lady door de speakers, iedereen blij. Een paar domme gele kaarten verder komt Sv Reeshof door een Zlatan-achtige kopbal op 2-1. Dit zou ook de eindstand blijven.

Daarna vlug met zijn allen richting stamcafé de Kok om de kelen te smeren. Vervolgens naar het stadion om Willem II wat moed in te schreeuwen. Gelukkig mocht onze rooie lantaarnpaal ook weer binnen na afwezigheid van enkele maanden, niet dat iemand daar heel vrolijk van wordt maar voor die jongen is dat natuurlijk gewoon tof. Eerste helft was de sfeer nog redelijk. Helaas werd ons een slechte tweede helft voorgeschoteld. Samen uithuilen en door naar het uitgaansleven was het enige wat de avond nog kon redden.
wii_exc_02wii_exc_01